Biedt niet lukraak aan wat zich voordoet!

 

Om je MLP te promoten en tegelijkertijd aan je doelstelling te werken om ouders van kinderen met een leesprobleem te informeren, kun je informatiebijeenkomsten organiseren.
Ouders van kinderen met dyslexie zijn vaak wanhopig op zoek naar informatie over het probleem van hun kind. Ze zijn ook vaak bereid daar veel voor te doen. Informatieavonden over dyslexie worden daarom altijd goed bezocht.

 

Over dyslexie
Het is goed je als bibliotheek af te vragen wat je deze ouders biedt. Informatie over wat dyslexie is, is altijd goed om te geven. De dyslexiespecialist van de Onderwijsbegeleidingsdienst in je regio kan een dergelijke avond verzorgen.

 

Kies je onderwerp zorgvuldig!
Daarnaast zijn er vele therapieën ontwikkeld die allemaal beterschap en soms zelfs genezing beloven. Als je een dergelijke therapie als onderwerp van je informatiebijeenkomst kiest, is het goed je daar eerst zelf goed over te informeren. Als een therapie het enige onderwerp van een informatiebijeenkomst is, lijkt dit de enige waarheid. Ouders zijn dan geneigd een dergelijke therapie te gaan volgen met hun kind. Het kost ze erg veel geld. Daarom is het zinvol te weten wat een dergelijke therapie voor resultaten heeft. Ze beloven namelijk veel, maar blijken in de praktijk vaak niet te voldoen.

 

Beschermen of betuttelen?
Bibliotheken zijn altijd bang om hun klanten te betuttelen. Klanten moeten zelf beslissen met welke informatie ze iets willen. Dat is natuurlijk zo, maar door de veelheid aan informatie die over dyslexie voorhanden is, zien veel ouders door de bomen het bos niet meer. Je hebt dan ook nog zoiets als het beschermen van je klanten. Als je een therapie los aanbiedt in een avondvullend programma, dan hebben ouders geen keuze. De therapie lijkt de enig juiste vorm van behandeling van dyslexie. Als je dezelfde therapie aanbiedt in vergelijking met andere, bijvoorbeeld in een informatiemarkt, dan bied je ouders een keuzemogelijkheid. Het is ook zichtbaar dat er meer is op dyslexiegebied dan die ene therapie.

 

Dwaalwegen
Over het algemeen is het handig de bevindingen van de officiële wetenschap in je achterhoofd te houden. Daarnaast kun je ook afgaan op ervaringen van klanten met de diverse therapievormen. Zo wordt bijvoorbeeld beelddenken als een dwaalweg aangemerkt. Dit komt vooral door de slechte wetenschappelijk onderbouwing van deze vorm van dyslexiebegeleiding. En ook omdat beelddenken vaak gelijk gesteld wordt met dyslexie, terwijl het twee heel verschillende zaken zijn. Er zijn verhoudingsgewijs net zoveel niet-dyslecten beelddenker als dyslecten.
Een aantal kinderen heeft baat bij deze behandelmethode. Het is alleen zaak om voor een informatieavond over beelddenken een goede presentator te vinden, iemand die zakelijk en helder uit kan leggen voor welke dyslectische kinderen deze manier van begeleiding geschikt is. En dat is niet per se degene die zich het hardst profileert als deskundige op beelddenkgebied. Beelddenken mag niet verward worden met dyslexie.

 

Informatie over betrouwbaarheid van therapieën
Informatie over de dwaalwegen in de begeleiding van dyslectici vind je in de boeken van Tom Braams.

Ook Balans heeft in het verleden diverse kritische artikelen gepubliceerd in Balans Magaznie over diverse therapieën zoals de Van Gemerttherapie, prismabrillen, beelddenken e.d.

In het septembernummer 2005 van Balans Magazine stond een interview met prof. Blomert, die de effecten van de verschillende behandelmethoden van dyslexie heeft onderzocht. Daarin doet hij ook duidelijke uitspraken over diverse therapieën.

"Leo Blomert kan zich er behoorlijk over opwinden dat er nog steeds mensen zijn die als therapie voor dyslexie brillen voorschrijven. "Nonsens", zegt hij resoluut. Dyslexie heeft niets met de ogen te maken." Zelfs de wetenschappelijke theorie over dyslexie als gevolg van verwerking van visuele informatie in de hersenen (niet in de ogen!) is wegens gebrek aan bewijs verlaten. De oogproblemen die bij kinderen met dyslexie kunnen voorkomen zijn niet specifiek voor dyslexie. Deze blijken zelfs vaker voor te komen bij kinderen zónder dyslexie dan bij kinderen mét dyslexie. Het kind een bril voorschrijven in verband met dyslexie schept valse verwachtingen, vindt Blomert. Het kan een kind eerder kwaad dan goed doen, want als ondanks de bril de leesproblemen niet verbeteren, gaat het kind nog meer aan zichzelf twijfelen.
(Balans Magazine, september 2005 (18e jaargang nr 7, blz. 12)

 

 

Het Makkelijk Lezen Plein is
een initiatief van:



© ProBiblio; Makkelijk Lezen Plein 2011

naar boven