Hallo, ik ben Judith.

 

Ik heb best een zware vorm van dyslexie. Mijn ervaring op de basisschool was niet echt leuk. Ik deed in groep 3 altijd heel goed mee in de les, maar toch wist ik bijvoorbeeld niet het verschil tussen een b, d, p en een q. En de eu, uu, u en de ui waren ook een drama, ik snapte er niks van.
Mijn lerares zei, dat ik me moest laten testen op dyslexie. In groep 4 ben ik getest bij een orthopedagoog. Ik kreeg tips hoe ik het best kon leren lezen en moest iedere dag met mijn vader of moeder 3 keer lezen. Dit vond ik vreselijk. Later kwam daar ook iedere dag spelling bij.
Iedere maand moest ik er weer heen.
En ik had ook een hekel aan het niveau lezen in groepjes. Gelukkig mocht ik toen met mijn moeder lezen in die tijd. Dat vond ik vreselijk ,maar het kon niet anders.

 

Toen we in groep 4 weer eens een rapport kregen, stond erop dat ik in niveau 3 las. Ik was helemaal blij en zo, omdat ik nog heel lang in niveau 1 las. Een paar dagen later vertelde mijn lerares, dat ze me gematst had. Want ik las nog gewoon in niveau 1, maar ze vonden me zielig. Ik vond het zo’n rotstreek.
Na heel veel oefenen zat ik gelukkig in groep 5 in niveau 5. Maar het was wel heel frustrerend, dat sommigen in groep 4 al klaar waren.

 

Een jaar later hadden we een heel aardige leraar. Op een gegeven moment zei hij dat we dictees gingen krijgen. Ik schrok me rot, toen ik het boekje doorkeek, maar hij zei ook, dat dyslectische kinderen minder hoefden te doen. Dat vond ik wel een voordeel en vanaf toen ben ik een beetje de voordelen van dyslexie gaan bekijken.

 

Toen ik de Cito-toets had, werd alles op bandjes in gesproken. Daar was ik heel blij mee. Uit die toets kwam dat ik havo had, waar ik heel blij mee was. Tijdens de gesprekken bleek, dat ik vwo had voor wiskunde en mavo voor taal. Daar schrok ik best wel van. Want ik wist niet, wat ik nou zou gaan doen.


Ik koos uiteindelijk voor een mavo/havo-klas. Ik gebruikte daarbij wel een laptop (met ingesproken boeken), wat heel erg hielp met stukken tekst lezen.

 

 

In het begin van de 2e klas haalde ik mijn eerste 1 voor Engels, terwijl ik heel hard geleerd had.

Desondanks ging het goed met bijles en kwam ik zonder onvoldoendes in de 4e klas van het havo. Ik hoefde geen Frans en Duits te doen, dus ik dacht dit ga ik wel even doen, maar toen we een tijdje bezig waren dat jaar haalde ik alleen maar onvoldoendes voor bijna alles. Dat kwam omdat ik zoveel tijd aan Engels ging besteden en de rest van mijn vakken ging verwaarlozen.

Ondertussen had ik 2 keer per week bijles. Maar het ging gewoon niet. Ik leerde keihard en bleef alleen maar 1’en halen voor Engels. (En nu ik dit schrijf krijg ik weer de tranen in mijn ogen) Ik trok het niet meer en ben een week voor de kerst gestopt.

Veel  vrienden zeiden: je kan het wel, gewoon even door zetten en volhouden. Daar werd ik helemaal gek van, want ik heb mijn hele leven al lopen knokken voor mijn school. Nu was het gewoon genoeg.

Ik ben mbo-scholen gaan bekijken, ook al wist ik niet wat ik wilde doen. In ieder geval niet meer zo veel in de boeken en wat met mijn handen doen. Na 3 maanden thuis zitten en niks doen, ben ik in maar begonnen me de opleiding Hout & Meubel in Leiden en ik heb het erg naar mijn zin.

 

Ik hoop dat jullie er wat aan hebben.  

 

Groetjes,
Judith

Het Makkelijk Lezen Plein is
een initiatief van:



© ProBiblio; Makkelijk Lezen Plein 2011

naar boven